Gemiddelde beoordeling op basis van 3 beoordeling (en)

´Niets aan jou was stom´ is, zo zie ik tot mijn verbazing, al een tijdje uit. Maar waarom is deze bundel tot nu toe onontdekt gebleven door een groter publiek? De zeven verhalen vertellen samen het verhaal van een moeizaam opgroeien in een onbegrijpende en onbegrijpelijke wereld, waarbij eerder verwondering dan afkeer de boventoon voert. Stellweg neemt de lezer in een altijd vlekkeloze stijl moeiteloos mee in zijn eigen gemoedsveranderingen. Van de kille beklemming in ´Dankbare herinneringen aan een circusvorstin´ en Salingeriaans vvertolkte afschuw van groteske moderne architectuur en groteske moderne verhoudingen in ´Jongetje met jachtluipaard´, tot de komische treurigheid van vervlogen jeugddromen die voor velen ruw uiteenspatten in ´Namens het opperwezen´ en ons aller desperaat dolen rond die ene ware liefde in ´Niets aan jou was stom´. Hoogtepunt is ongetwijfeld ´De kleine mannen´, waarin de hoofdpersoon als een soort Frits van Egters bij de Aardappeleters aan tafel zit, en op een even paradoxale manier vrede met het leven tracht te zoeken. En zowaar lijkt te vinden. Lijkt. want bij Stellweg heeft alles een verraderlijke dubbele bodem, en heeft elk verhaarl een onverwachte wending. ´Niets aan jou was stom´ is een bundel die bij eerste lezing al verbaast, maar al zijn verborgen schoonheden pas bij een verdiende herlezing prijsgeeft, even veelkleurig als de woorden op de kaft. Uit de zeven verhalen doemt langzaam maar zeker het beeld op van een schrijver die het verleden van zich afschrijft, om ruimte te maken voor iets dat nog grootser is dan dit helaas door velen over het hoofd geziene debuut.

Waardering door

Niets aan dit boek is stom. Maar waarom begint en eindigt deze verhalenbundel met de mindere verhalen? Alles daar tussenin is echter goed. Steengoed zelfs. Zelfs al houdt u helemaal niet van jongens van 17 jaar zonder illusies, Liz Taylor, vervloekte lerarenechtparen, sokvrije jaargetijden, rondborstige circusvorstinnen, volwaardige borsten, hartverscheurende jurkjes, Russische balalaikamuziek, ruziezoekende Tilburgse kermisklanten, intueeltjes, Zuid-Molukkers, drie turven hoge Surinamers, meisjes op middelbare scholen met een natte droom, omvangrijke blonde kapsels, erotische totempalen, schuifelende seks, strontvliegen van de samenleving en morbide nieuwsgierigheid. Stellwegs unieke schrijftalent is overal aanwezig in deze fraaie bundel verhalen met als absoluut hoogtepunt het verhaal ‘De kleine mannen’. Stellweg is geen Zwagerman, geen Grunberg en geen Harry Mulisch. Stellweg is het zwarte gat van de kleine man, waarin de lezer wordt opgezogen. Een schitterend debuut.

Waardering door

Wat een debuut van Carl Stellweg! De droge humor en het hem kenmerkende vleugje sarcasme maken dit boek een genot om te lezen. Verhalen waar je soms stil van wordt, soms juist blij. Mijn favoriet is het verhaal: ‘namens het opperwezen’: Werkelijk hilarisch!

Waardering door
Pagina(s) gevonden:

Share Product
Share via E-Mail Share on Facebook
Share on Twitter
Zoeken